«ما کانَ اللَّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلی ما أَنْتُمْ عَلَیْهِ حَتَّی یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَی الْغَیْبِ وَ لکِنَّ اللَّهَ یَجْتَبِی مِنْ رُسُلِهِ مَنْ یَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَکُمْ أَجْرٌ عَظِیمٌ» «خداوند بر آن نیست که (شما) مؤمنان را بر آن حالی که اکنون هستید رها کند، مگر اینکه (با پیش آوردن آزمایش های پی در پی،) ناپاک را از پاک جدا کند. و خداوند بر آن نیست که شما را بر غیب آگاه سازد، ولی از پیامبرانش، هر که را بخواهد (برای آگاهی از غیب) بر می گزیند، پس به خدا و پیامبرانش ایمان آورید و (بدانید) اگر ایمان آورده و تقوا پیشه کنید، پس برای شما پاداش بزرگی خواهد بود.» نکته‌های سورۀ آل عمران- آیۀ ۱۷۹:
این آیه، آخرین آیه دربارۀ جنگ احد است که میفرماید: جهان یک آزمایشگاه بزرگ است و چنین نیست که هر کس ادّعای ایمان کند رها شود و در جامعه به طور عادّی زندگی کند؛ بلکه شکستها و پیروزیها، برای شناخته‌شدن نهان انسانهاست. بعضی مؤمنان خواستار آگاهی از غیب و نهان انسانها بودند و میخواستند از طریق غیب منافقان را بشناسند؛ نه از طریق آزمایش که این آیه میفرماید: راه شناخت، آزمایش است؛ نه غیب، و شناسایی خوب و بد، از طریق آزمایشهای تدریجی صورت می‌گیرد. چون اگر به علم غیب، افراد بد و خوب شناخته شوند، شعلۀ امید خاموش و پیوندهای اجتماعی گسسته و زندگی دچار هرج‌ومرج میشود.
پیام‌های سورۀ آل عمران- آیۀ ۱۷۹:
۱. خداوند، کفّار را به حال خود رها می‌کند؛ «نُمْلِی لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً»؛ ولی مؤمنان را رها نمیکند. «ما کانَ اللَّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ»
۲. جداسازی پاک از پلید، از سنّتهای الهی است. «حَتَّی یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ»
۳. ایمان و کفر افراد، از امور درونی و غیبی است که باید از طریق آزمایش ظاهر شود؛ نه علم غیب. «حَتَّی یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَی الْغَیْبِ»
۴. زندگی با مردم باید بر اساس ظاهر آنان باشد، آگاهی بر اسرار مردم، زندگی را فلج می‌کند. «وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَی الْغَیْبِ»
۵. علم غیب، مخصوص خداست و فقط به بعضی از پیامبران برگزیده‌اش، آن هم در حدّ اطلاع بر غیب نه تمام ابعاد آن، بهره‌ای داده است. «لِیُطْلِعَکُمْ»
۶. هر چند زندگی باید به نحو عادّی سپری شود، ولی خدا به افرادی علم غیب را عطا می‌کند. «وَ لکِنَّ اللَّهَ یَجْتَبِی مِنْ رُسُلِهِ»
۷. درجات انبیاء یکسان نیست. «یَجْتَبِی مِنْ رُسُلِهِ مَنْ یَشاءُ»
۸. خداوند علم غیب را به کسانی می‌دهد که از جانب او صاحب رسالتی باشند. «وَ لکِنَّ اللَّهَ یَجْتَبِی مِنْ رُسُلِهِ»
۹. ایمان قلبی باید همراه با تقوای عملی باشد. «تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا»
۱۰. طیب و پاکی اصالت داشته و پایدار است؛ ولی خبث عارضی و رفتنی است؛ «یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ». جدا کردن ناپاک از پاک، نشانۀ عارضی بودن ناپاک است.
حضرت آیت الله محمدتقی بهجت (۱۳۳۴-۱۴۳۰ ق./ ۱۲۹۵-۱۳۸۸ ش)
جهت دسترسی به منبع برروی تصاویر فوق کلیک نمایید...
****************
استفاده از کلیه مطالب با ذکر صلوات آزاد است...
سلامتی و تعجیل در فرج امام زمان علیه السلام، هدیه به ساحت مقدس حضرت زهراء سلام الله علیها، ائمه اطهار علیهم السلام، امام خامنه‌ای حفظه الله تعالی و ارواح طیبه شهداء صلوات الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید